Geschreven door Alex van Heeswijk
·
Het is juli. Je opent LinkedIn en het is er opvallend stil. De halve tijdlijn ligt op vakantie en de andere helft doet alsof.
En dan komt die gedachte: “Ik pak het in september wel weer op. Nu leest toch niemand mee.”
Ik snap hem. Alleen klopt hij niet.
Er wordt minder gepost, niet minder gelezen
In de zomer gebeuren er twee dingen tegelijk. Het aanbod op de tijdlijn zakt in. De aandacht niet.
Mensen liggen met hun telefoon op een strandbed. Ze zitten als bijrijder in de auto naar Frankrijk. Ze hebben een rustige werkweek omdat de helft van hun klanten weg is. Dat is precies het moment waarop iemand een post niet half wegscrollt, maar echt leest.
En je publiek is er gewoon. Uit het Algorithm Insights Report 2026 van Richard van der Blom blijkt dat nog geen 2 procent van alle leden minstens één keer per week iets plaatst. Bijna 30 procent leest en reageert wel actief, maar plaatst zelf nooit iets. Die mensen gaan in juli niet weg. Ze hebben alleen meer tijd.
Meer posts op de tijdlijn betekent minder ruimte per post
Dat is geen onderbuikgevoel, dat is gemeten. In december 2025 gooide iedereen tegelijk zijn eindejaarscontent online. Het gevolg: het bereik per post zakte met 12 procent, simpelweg omdat er te veel tegelijk om dezelfde aandacht vocht. Zodra het postvolume in januari normaliseerde, herstelde het bereik vrijwel meteen.
In de zomer gebeurt precies het omgekeerde. Dezelfde lezers, veel minder aanbod. In elke andere markt zou je dat een kans noemen.
Stoppen kost je meer dan het oplevert
Twee maanden stilte voelt als rust. Wat je er in september voor terugkrijgt, voelt anders.
Je moet je ritme opnieuw opbouwen, en dat is het minste. Vervelender is dat LinkedIn opnieuw moet leren waar jij bij hoort. Voordat je volgende post wordt verspreid, kijkt het platform naar je hele geschiedenis: waar je over schreef, waar je op reageerde, of daar een lijn in zit. Losse flarden gedrag leveren losse flarden bereik op. Daar schreef ik eerder over in deel 1 van de LinkedIn Mechaniek.
En dan het echte probleem: je bent uit het hoofd van mensen. Niet omdat ze je niet aardig vonden, maar omdat er ondertussen tweeduizend andere posts voorbij zijn gekomen. Zichtbaarheid is optellen. Elke keer dat je stopt, tel je vanaf een lager punt weer op.
Zichtbaar blijven hoeft geen werk te zijn
Doorgaan betekent niet dat je in je vakantiehuisje zit te zwoegen op een carrousel. Het betekent alleen: niet op nul.
Halveer je ritme in plaats van het uit te zetten. Post je normaal drie keer per week, doe er dan één. Eén post per week houdt je aanwezig, en dat is het enige wat hoeft. Uit datzelfde onderzoek blijkt trouwens dat twee tot drie posts per week voor de meeste mensen het optimum is. Elke dag posten levert geen extra bereik op, het kost het je juist.
Schrijf vooruit. Twee uur op een regenachtige zondag levert je makkelijk een maand aan posts op. Dat is precies wat ik voor klanten doe: het werk gebeurt vooraf, zodat er in augustus niets meer hoeft.
Reageer als schrijven te veel gedoe is. Onder een goede post van iemand anders staan is óók zichtbaar zijn, en het kost je vijf minuten. Waarom dat zo hard werkt, staat hier.
En laat de zomer gerust in je posts terugkomen. Mensen kopen van mensen. Een verhaal over de wegrestaurant-discussie met je zwager doet het in juli beter dan je vijfde tip over conversieoptimalisatie.
Wat je hier in september voor terugkrijgt
September is de drukste maand van het jaar op LinkedIn. Iedereen is uitgerust, heeft plannen gemaakt en gaat tegelijk weer los. Wie dan pas begint, is een van de honderd stemmen die opeens weer meepraten.
Wie in juli en augustus gewoon is doorgegaan, is dan geen nieuwe naam. Die is een bekend gezicht dat er de hele zomer al stond.
De zomer is niet het moment om te verdwijnen. Het is het moment waarop het minste werk het meeste oplevert.